De kunstenaar vindt schoonheid in imperfectie, roest en vergankelijkheid in plaats van in structuur. Hoewel het werk zich richt op het oppervlak, ligt de ware essentie in de lagen daaronder. Door te krassen en te verweren, worden diepere emoties en de sporen van de tijd zichtbaar. Dit proces symboliseert de tijdloze paradoxen van het leven: warm en koud, licht en donker, chaos en orde. Dualiteiten die niet strijden, maar naast elkaar bestaan.
 www.mariealmqvist.se
