Margreet Klaverdijk

Boven de oppervlakte zweeft een blauw huis. Een huis geïnspireerd op de woningen van industriële golfplaat die ik ooit in Schotland zag en sindsdien niet ben vergeten.

Vanuit die fascinatie ontstond eerder het zwarte Stormhuis.

Met Blue blue electric blue keer ik terug naar hetzelfde uitgangspunt, maar nu staat niet de gesloten vorm centraal.  De ribben van de constructie, gemaakt van oude gasbuizen, vormen nu het beeld. Licht, transparantie en lijnenspel geven het huis steeds een andere uitstraling. Wandel eromheen en ontdek hoe het voortdurend verandert door je eigen positie en het invallende licht.

De open structuur nodigt uit om naar binnen te kijken én naar buiten te dromen.
Terwijl ik ernaar kijk, hoor ik David Bowie zingen: “Blue, blue, electric blue…”. Misschien is dat wel precies de kleur van de verbeelding.

margreetklaverdijk.nl