De aquarellen van Larissa Stenlander zijn charmante en eigenzinnige werken die alledaagse menselijke emoties weerspiegelen. Eenzaamheid en het verlangen naar liefde, sociale kwetsbaarheid en de vreugde van ergens bij horen, onafhankelijkheid en stille, bijna onopvallende hulpkreten – de situaties en gemoedstoestanden waarin de personages van Stenlander zich bevinden – roepen bij de kijker onmiddellijk herkenning en emotionele weerklank op.
De gestileerde wereld van Stenlanders kunst is uitgesproken vrouwelijk en draait om het alter ego van de kunstenaar: een sympathieke, ietwat mollige vrouw van middelbare leeftijd die nadenkt over zichzelf en het leven in het algemeen. Soms is de vrouw alleen, soms heeft ze contact met haar vriendinnen, of beter gezegd, met haar eigen dubbelgangers. De scènes zijn doorgaans humoristisch, hoewel er over het grootste deel van Stenlanders werk een zweem van melancholie hangt. Deze melancholie lijkt voort te komen uit de droevige gedachte dat het leven een voortdurende strijd is met jezelf en de wereld om je heen.
De emotionele kracht van Stenlanders tekeningen wordt versterkt door de zuivere, verfijnd uitgewerkte en minimalistische beeldtaal.