Dolinda Toepoel

Vanuit mijn achtergrond in mode, textiel en beeldende kunst gebruik ik de naaimachine niet om te naaien, maar om met garen te tekenen en te schilderen. Voor Kunstmaand Ameland maakte ik met free motion borduren portretten waarin kwetsbaarheid, tijd en vergankelijkheid centraal staan.

Een portret is een momentopname: een ogenschijnlijk ‘tijdloos’ beeld, terwijl de mens zelf voortdurend verandert. Juist die kwetsbaarheid van het bestaan fascineert mij. Door te werken op dunne, transparante stoffen probeer ik de schoonheid van imperfectie, slijtage en verval zichtbaar te maken. Materialen mogen reageren, rafelen en soms zelfs deels oplossen, waardoor het werk een kwetsbaar en tijdelijk karakter krijgt. Zo wordt vergankelijkheid niet alleen zichtbaar, maar bijna voelbaar.

Het werken met textiel voelt voor mij vanzelfsprekend. Versleten stoffen dragen ook sporen van tijd in zich: zachtheid, beschadiging, herstel en gebruik. Net als de huid vertellen ze iets over aanraking, herinnering en aanwezigheid.

Mijn portretten gaan daarom niet alleen over gelijkenis, maar vooral over tijd — over de stille schoonheid van een leven dat zichtbaar is geworden in het gezicht.

www.dolindatoepoel.com