Ana Oosting

Het werk van de Nederlandse kunstenaar Ana Oosting (1985) benadrukt de onderlinge verbondenheid van alle levende wezens, zowel menselijke als meer-dan-menselijke entiteiten. Haar benadering reikt verder dan de levende wereld. Met behulp van uiterst nauwkeurige patronen van zorgvuldig gemaakte, herhalende ‘waterbom-vouwen’ (Ron Resch) laat zij haar materialen tot leven komen. Ze belichaamt het idee dat zelfs niet-levende materie kan reageren en handelen, in plaats van slechts een object te zijn dat aan de menselijke wil onderworpen is. Oosting maakt werk met materialen, in plaats van werk van materialen.

Kunstmaand Ameland brengt Oostings werk naar zee. In twee glazen containers bij de strandopgangen weerspiegelt zich de branding: twee gevouwen lijnen tonen de dans van de golfslag. De ene is een golf die net ontstaat, oppervlakkig en snel; de andere traag en steeds hoger, op het punt van breken. Als een golf de kust nadert, voelt ze de bodem, wordt omhooggestuwd, remt af en slaat zich neer op het strand. De bijzondere vouw geeft het materiaal eigenschappen van een echte golf: rekken en krimpen, buigen en zwellen.

www.anaoosting.nl

foto Pieter Kers