Lars-Göran Abrahamsson

Zolang ik me kan herinneren, vormen tekenen en schilderen al een essentieel en vitaal onderdeel van mijn leven. Het is een manier om met mezelf en de wereld om me heen te communiceren. Het is ook een manier geweest om mijn innerlijke zelf te verkennen en werelden te creëren waarin ik veilig ben en de controle heb – vaak diende het als een schild tegen de wereld waarin ik leefde. Het was nooit echt een keuze, maar eerder een noodzaak, net als eten en slapen. Je zou kunnen zeggen dat mijn schilderkunst twee takken heeft: de ene is lyrisch-naturalistisch, en de andere is expressionistisch.