Rob van Bergen maakt portretten in witte klei omdat daar het licht en donker mooi te zien zijn. Enerzijds gaat het om gelijkende portretten vanaf model, anderzijds laat hij de gelijkenis juist los.
Hij laat zich inspireren door dat wat hij mooi vindt, zoals de kunst uit de late Middeleeuwen en de Renaissance.
Hij boetseert het massieve portret op een standaard en holt het later uit. Na een paar maanden drogen wordt het gestookt in
de oven (1220, steengoed). Eenmaal gebakken zijn de beelden keihard. De zachte, bijna fluweelachtige ‘huid’ van het beeld ontstaat door het stempelen op de klei. De min of meer levensgrote portretten worden met een ijzeren staaf op de sokkel geplaatst. Deze zijn van hardsteen of gelakt MDF en variëren in hoogte.
De borstbeelden van Rob van Bergen onderscheiden zich door de combinatie van ongeglazuurde witte klei met andere materialen. Hij verwerkt o.a. gedroogde blaadjes, zaden, textiel, knopen, galon en touw. Als hij zijn beelden beplakt met handgeschept India papier beschildert hij ze daarna of tekent er ritmisch op met sepia inkt.
Het is een samenbrengen van alle gebruikte materialen en technieken van veertig jaar kunstenaarschap.
